Tilki Tilda / Selçuk Ceylan

Selçuk Ceylan’ın Tilki Tilda kitabı hakkında yazılanlar, Tilda’yı çok merak etmeme sebep olmuş ancak bu tatlı kuyrukla kitaplığımda uzaktan bakışmakla yetinmiştim. Limon Okuma Grubu’nun bu ayki kitaplarından biri olduğunu duyunca dün metroda okumak için çantama attım hemen. Sesini duymam uzun sürmedi; “Hey, evcil insan, çıkar çabuk beni buradan.”

“Ne zaman biteceğini bilmediğin bir yolculuğa çıktın mı hiç?” diye sordu Tilda.
Ve ardından başladı kendi hikayesini anlatmaya.
Gürcistan’dan İstanbul’a uzanan biraz uzun ve yorucu yolculuğunu hiç soluk almadan.
Onu takip etmekte bazen zorlandım ancak evcil insanı Sakallı ile buluşmasına da pek sevindim.

“Evcil insan kime denir?” diye düşündürdü beni. Haftanın beş günü pek sevmediği işine giderken ayakları ters yöne koşan, hafta sonu geldiğinde iki gün kendini özgür hisseden ve bununla yetinen insan mı? Teknolojiyle kendini doğadan koparan ve yarattığı sanal dünyanın efendisi olan mı? Aynaya bakınca bir evcil insan göz kırptı bana da ancak emindim, bu ben değildim. Olsa olsa tuhaf bir benzerlik…

Tilda aşktan ve sevdiği Fin’den bahsederken kalp atışlarının değiştiğini hissettim. Fin ile bir araya gelebilmek için göze aldığı şeylerde soluğumu tuttum. Sevdiğine kavuşmak için neleri göze almaz ki bir canlı hem de pek tatlı kuyruklu…

Bazen anlaşabilmek için aynı dili konuşmamız gerekmez ancak Selçuk Ceylan tilkiceden Türkçeye bu hikayeyi çevirmeseydi Tilda ile tanışamayabilirdik.

İnsanca mı o?

Sakallı’nın insanca kurduğu bu ifadeleri Tilda anlayamadı, siz çözebildiniz mi?

“Begdek alaplir zingış bon ca
Amap Rakırmz en bağar lunca
Evkap dıptu tmamz eğni
Kezmels in sengır la takö nünce.”

Tilda ile sohbet etmek keyifliydi ancak benim bu ‘evcil insan’ işine biraz kafam takılmıştı. Kitabı bitirdikten sonra aynaya bakınca o tuhaf benzerliğin yanında çim kokulu bir ışık gördüm. Benim Sakallı ve iki minik burunla beraber koştum doğaya hem de –buna inanmayacaksınız ama- hafta sonu denilen o iki günü beklemeden…


Kitabın eğlenceli bir dili var, Tilda’nın peşine takılmak güzeldi ancak okurken kafiyelerin zaman zaman beni yorduğunu da söylemem gerek.
Çocuklar için bu durum nasıl olur bilmiyorum ama Selçuk Ceylan’ın hikayesine İrem Çağırgan’ın çizimleri pek uyumlu olmuş. Farklı formatlarda kitaplar basılması, çocuk edebiyatına zenginlik katıyor diye düşünüyorum.

Tilki Tilda ve Evcil İnsanlar
Tilkiceden Türkçeye çeviren: Selçuk Ceylan
Tilda’yı çizen: İrem Çağırgan
Final Kültür Sanat, 2017, 96 sayfa, 9+

lokumcocuk

Benzer yazılar

0 Yorum

Yorum gözükmüyor

Şu anda yorum yok, bu yazı için ilk yorumu sen yapabilirsin!

Yorum yapabilirsin

Your email address will not be published. Required fields are marked *